"

SAni, alam mo na ang role mo sa testi ha."

Yan na lang lagi ang bungad ni Assoc Dean sa akin everytime darating ang testimonial dinner, simula nang magpalit sila ng pwesto ni Mam Sara. At ako ang sagot ko- Yes ma'am.

Doon nagsimula ang unwritten contract sa pagitan ko at ng law school. At ano ba ang nakasaad doon? Na ako ang bahala sa Doxology, sa National Anthem at sa isang intermission number. At oo, minsan mas maraming Sanilyn Gianan sa program ng testi compare mo sa mga heads ng school namin.
At ginawa ko ito ng pitong taon. Oo pitong taon. ang tagal ng kontrata nuh? Dapat kasi expiration na nya last year-- na-extend pa!

Naging running joke na yan sa school. Hirit ni HSD sa akin, " Kaya pala di ka nakakagraduate, ayaw ka paalisin kasi wala nang gagawa ng trabaho mo- WALA NA SILANG TAGAKANTA!"
At dinagdagan pa ito ng ibang prof-- " Kailangan ka pala talagang ibagsak." (tama bang lagyan ng justification na ganito ang pagbagsak sa akin?)

Sa mga estudyante naman, "Ikaw nanaman ang kakanta nuh?"
" Naku, testi nanaman, concert nanaman ni ate sani"

Hay. di ko alam minsan kung matatawa ako, maiinis, maaasar, matutuwa sa mga comment na ito. Ang alam ko lang kasi noong first year ako, dahil LSG officer, inassign sa akin ang part na yan, nagustuhan nila, kaya naging tradition. Ako yata kasi ang nagpasimuno ng iaawit ang panalangin. Kagabi habang nagbabasa ako ng journal ko, me nakita ako doon na article tungkol sa pagiging doxologist- at ang sabi ko, napakahalaga ng role na iyon dahil sa pamamagitan ng boses ko nagkakaroon ng communion ang ating puso sa Diyos. Sabi nga ng isang santo, " Singing is praying twice!" MAs ramdam ang panalangin pag kinakanta ito. Di niyo ba iyon napapAnsin, mas masarap kantahin ang Ama namin kaysa bigkasin lang ito? ISang repleksyon ko iyon noong nagsasawa na ako na puros ako na lang ang gumagawa noon. pero kung ang resulta ay pagpapalapitin ang isang kaluluwa sa Maykapal-- Isa itong karangalan.

Sa intermission number naman, kadalasan na kinakanta ko rito ay inspiring songs, kadalasan dahil sa espesyal ang mga nakapasa sa puso ko, iyong awit na maglalarawan ng kanilang katagumpayan. KAya nga noong testi ng first batch ng batch namin na pumasa, " Go the Distance" ang inawit ko.

May ibang istorya naman ang " This is my NOw" ni JOrdin Sparks kungbakit ko sya napili.
Nitong nakaraang linggo, hindi ako mapakali kung ano ang aawitin ko sa sabado ng testimonial dinner. Unang nagbadya sa akin " Don't Cry out Loud!" Kasi ito ung batch song namin. kaso masyado namang malungkot at medyo luma hehehe. Pero kasi two weeks before, lagi na lang This is my now ang kinakanta ko. Dahil gustung gusto ko ang mga linya niya. Everytime na naririnig ko ang kantang iyan naluluha ako, kasi ganyang ganyan ang naramdaman ko nang hindi ako nakagraduate last year.
Sobrang, "there was a time I packed my dreams away living in a shell and hiding from myself" ang drama ng lola niyo. Sobrang broken ako last year na hindi ko namalayan na dapat i-forward ko na ang sarili ko at magdesisyon sa law school. Kaya natinag lahat ng natutulog kong diwa na magseryoso sa pag-aaral ko.. kaya nga halos isigaw ko na ang kuru ng kantang iyan This is my now... i looked around and can't believe the love i see, my FEARS BEHIND ME GONE ARE THE SHADOWS AND DOUBT THAT WAS THEN..

Sobrang tagos sa puso ang mensahe ng kanta kaya ko siya pinili. At isa pa, sa tinagaltagal ko sa gawaing iyan hehe, first time kong tumugtog ng gitara sa harapan ng law community. dati rati kasi laging minus one. eh Hindi nakabili si Atty Florida ng cd ko, kaya talagang napilitan akong tugtugin iyan. BUti na lang mabait ang Kuya SHerwin Liga at tinuruan niya ako sa guitar arrangement ng song, mas binaba nya ang key at pinasimple ang chords. Sabado lang ng tanghali ko nakuha ang chords at nagpraktis lang ng hapon. Ito pa ang first time, gumamit ako ng guitar gadget (salamat kay MArk maringit), nambulahaw pa ako sa BEans at sa bahay nila mam Maringit. Namurublema lang ako sa pagsabay sa guitar ko. hehe first time lahat. kaya nga nung tumugtog ako nag speech muna ako (na sabi nila atty eds, eh waived na daw ang speech ko pag ako na ang attend ng testi hehehe) . Sorry lang nerbiyoso eh. PEro iyon nakeri naman kahit papaano.

Pero ang awiting iyon ay alay ko rin sa aking mga katoto na talaga namang bilib ako, dahil alam ko ganun din ang nararamdaman nila sa mga pagkakataong halos ibigay na nila ang kanilang pangarap ngunit naging mas malakas silang tinahak ang landasing para sa kanila.. Ika nga ni Atty Dio- I never realized that my worst set back will lead me to my greatest Come back!" di bah. Kaya para sa kanila ito ( Atty. Florida, Atty. DIo, Atty. Pards, Atty. Nanette, Atty. Gids at Atty. Orly)

At dahil nga dyan eh nabansagan ako ni Doc Taha ng the law school Singing Diva. ( natawa talaga ako dun-- SUPERLATIVE INTRODUCTION :p)

pero hehehe, na terminate na ang contract ko with law School noong huling testi. AT AYAW KO NANG I-RENEW!!!! hehehhe

Kidding aside, masaya akong laging naibabahagi ang kung anuman ang mayroon ako. Biyaya kasi iyon ng Maykapal. KAhit pa nagkakaroon ng tunggalian ang aking sining at aking pag-aaral alam ko makakahanap ako ng paraan para magkaharap sila sa gitna at makita ng bawat isa ang balanse nila sa buhay ko. Kaya ito sana, sana maging abugadong rakista!!!

Hulyo 30, 2009
-----

Teka singit lang, halos lahat sinabi na kung ano ang binagsak nilang subject sa law school eh un ung pinakamataas nilang score sa bar.. NAPAISIP TULOY AKO hehehe... I will TOP the BAr! ahahahaha
(nice fighting spirit SANS! gradweyt ka muna!) ahahahaha Through God's providence- matatapos din yan!